تبليغاتX
اسمان شعر.غزل و...... - غزل شور شهناز
ادبيات فارسي،
. خلیج (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( زیبا ی فا ر س ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                      و   فارسی           زیباست 

      این    واژه ی   زیبای    سخن    بیش   ز  قند   است

و   اینک   غزلی  دیگر   از  منصور   نام    این  غزل  (شور شهناز )

 غزل   هفده   بیت   است    که    ابیاتی   از   آن   تقدیم  میشود

بشنیدم    ز  ازل   پیر   مغان   می فرمود

                                            باد  نوروز و ابد  بر  سر   می    خواهد بود

نه  به  زهدم  بکشم  خامه  نه  بر راه  ریا

                                           می  و مطرب   بشود  بر  سر  کارم موجود

مصلحت  نیست که  گویم به دگر گوش چه گفت

                                         ز  آنکه بلبل  شنود   گوش  بدارد به  شهود

گفت و خوش گفت برو  دست طلب بر سر کن

                                      عمر بی مایه چه خواهی  که  بگردد ممدود ؟

یدمی  خوش  گذارن   عالم  ازین   به  نبود

                                        سال  دیگر چه  بسا   خاک   بگردی  و نبود

روز  نوروز   بیامد    سحرش    بیداد  است

                                         که    هزاران   بزند   ناله  و   آوای    وجود

مطربا   شور  بیاور   تو  ز شهناز  و    ز تار

                                       گل و بلبل بدمی  نی  که  فزون خواهد بود

دل    پیمانه    ندارم     مگرم    یار     کنار

                                      ا گرم     وی   نبود    از    جگرم   آید    دود

دستم   افتاد  بجام  و   لب  یار   اندر  کام

                                       قلمی   کو  بکشد  نقش  نگارین  وجود  ؟

چشمم   اندم  که  بر ان  روی نگارین افتاد

                                       عکسش افتاد به  می  در دل من ولوله بود

تا   غزلی  دیگر   تمامی  شما  هموطنان  عزیز  و فارسی زبانان

گرامی   را   به    دادار  بی همتا    می سپارم     شاد    باشید

                    غزل  بعد  ( مناجات   بر  بام  خرابات )   نام دارد

                                                                                                                                                     منصور  

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت   توسط منصور گروسي