|
ادبيات فارسي،
|
همه در فکر من اینند که بس خوش سخنی
من نه اینم که ببینند تو منظور منی
روی همچون گل تو هر که ببیند شد و رفت
به ز من نیز سراید تو ز بس خوش دهنی
شبنم از گل نچکد تا تو بگردی به کنار
آن دم ا ز گریه بنالد که تو بهتر ز منی
بنشین تا بنشانی ببرم حسن و جمال
تو چنانی که بگیری دل هر انجمنی
این غزل دوازده بیت است ((غزل بعد مرغ عشق )) منصور ![]()
تولد حضرت مهدی قائم ال محمد مبارکباد ![]()
تا کی بتوانم به امید تو نشستن ؟
تا مهر تو بینم من و از بند گسستن
دستم نرسد دامن آن یار بگیرم
قسمت نبود جز مژه بر هم ننشستن
و بزودی غزل خواب و مهتاب
منصور ![]()
