خلیج (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((ز یبا ی فارس )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))ما نا ست

                   . و  فارسی              زیباست

   . این    واژه ی    زیبای      سخن     بیش    ز  قند    است

     و   اینک  ابیاتی  از  ساقی  نامه ی  منصور  این  سروده  بالغ

     بر   هفتاد   بیت    است   که   ابیاتی   تقدیم   حضور   شما

                                عزیزان   هموطن   می گردد 

بده  ساقی  آن  آب  دردی  سرشت

                                                   بکردم  من    این   عاریت  از   بهشت

خدائی  که     دارد    نظر     بر   تراب

                                                  کند   دانه   را     زنده     از      افتاب

خدائی    که  دارد   کرم    بی  شمار

                                                 بدستش      بود     عالمی       پایدار

خدائی    که     ادم    ز    گل   افرید

                                                 در   او     روح   زیبای   خلقت   دمید

خدای    خطا   پوش    بخشش  مدار

                                               خدائی   که     مهرش    بود    اشکار

خدائی   که     خلقت   کند    با  بهار

                                              گل  و نغمه ی  خوش  دهد    بر  هزار

خدائی   که    دارد    مه  و مهر  و  تیر

                                             ز  خون   آورد     بوی    مشک  و  عبیر

خدائی   که  دارد    سیاه    و   سفید

                                              بدستش   بسی   خلقت   آمد    پدید

خدائی   که     باشد    خدای    جلیل

                                             کشیده   صنم   را  به  صورت    جمیل

دهانی  چو  گل  داده   و  روی  مست

                                            دلم  پیش  رویش  به  مستی نشست

مترسان  تو  مفتی   من  از  این خدای

                                            که  خود  بر   بهشتم   شود   رهنمای

بیا    ساقیا    دل     به     دریا     زنیم

                                            بر  این    خرقه    آتش   به  یکجا  زنیم

می   آرد   دوام     جوانی    به     کام

                                             که   بادا   دوامش   همی     مستدام

اگر   می   نباشد   به  دردی  خوشم

                                              که  تا  در  بهشتم  از  آن  سر  کشم

خمارم   بپوشان   تو   ساقی   ز جام

                                              خدایت     دهد      عزت       مستدام

و  لکن  تو  مطرب  چه  بنشسته ای ؟

                                             مگر   در  به  روی   طرب   بسته ای ؟

بزن   راه   شور    و     گهی    بر   نوا

                                              دمی   بوسلیک   و   گهی    بو   عطا

برو    مفتی   اینها    دکان    هواست

                                              خداوند  من  بخشش    بس  بجاست

بهار   و      گل   و     آب    ائینه   فام

                                              مبادا   کسی   کو   کند     می  حرام

تا    غزلی   و  نظری   دیگر    تمامی    شما  عزیزان   هموطن

را  به  پروردگار   بخشش  مدار  می سپارم  شاد و  پایدار  مانید

رحلت رسول  اکرم   (ص) را    بشما   تسلیت   عرض   مینمایم

                                                                                                                                                          منصور