خلیج  (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( فارس  ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                      و  فارسی            زیباست

     این    واژه ی    زیبا ی    سخن    بیش   ز    قند     است

 و  این  غزل  ملمع  ( آوای مهر )  نام   دارد   پانزده  بیت  می باشد

 که   ابیاتی    از    آن   تقدیم   حضور    شما     عزیزان   می گردد

مهرت  از  دل  نرود  ز آنکه  دلم  جای تو شد

                                           چشمم   از  روز  ازل    جایگه   پای  تو  شد

زندگی  را   نبود    جای   تامل    به    فراق

                                           آرزویم   همه  دم    با  تو  و  ژینای   تو  شد

نه  تحمل  که  نبینم   رخ    زیبات   به  هجر

                                         نه که وصلی     تو ندانی بکجا جای تو شد ؟

جان   من     یکدمی   آرام   بگیرم   به  کنار

                                         دل   من   شیفته ی  آن رخ شیدای تو  شد

عاشنی عند الفراق  عیشنی فی الاشتیاق

                                        گر بمیرم  زغمت  حل   نه   معمای  تو  شد

تیر  آن   غمزه ی نازت   لب  و   غماز   نمود

                                        عمر  کوتاه    مرا   صحبت   بلوای   تو   شد

لب شیرین   تو  بیاور  که  منت   جان  ریزم

                                       کامم  آشفته ی  آن  شربت  صهبای تو شد

ژینا = زندگی

تا  غزلی  دیگر  از منصور تمامی  شما هموطنان  عزیز  و بزرگوارم

را  به پروردگار  می سپارم   پیوسته    شاد   و    کامروا    باشید

          ای  مگس  کار  تو بر هم  زدن  این   دل ما گشته و بس

          مگرت  نان   حرامست   که   گردی     ببر  ما  به  هوس

          عمر      چون       ژاله      به     ایام       بهاران      نبود

          جای    این    ننگ   و  نجاست   که  گذاری  تو  به  کس

لازم   بذکر   است   کلیه    غزلهای   مندرج   در    این   وبسایت

ابیاتی       کمتر        از        اصل       سروده         می باشند

اسمان  شعر و غزل  بزودی با  غزلی  از منصور بروز  خواهد  شد

                                                                                                                                                                 منصور 

 خلیج ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((فارس )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))ما نا ست

                  و   فارسی          زیباست 

 این    واژه ی    زیبای     سخن     بیش   ز  قند    است

و   باز   هم  غزلی   این    غزل    (یوسف کربلا )  نام   دارد  و

پانزده   بیت   است   که  ابیاتی  از   آن  تقدیم   شما    عزیزان

 سر  سودای  دگر   دارد  اگر    این  دل  من

                                     که سری دیدم  و بر نی به تنش نیست کفن

ساقیا جام دگر ده  که  چو  خون  باشد  رنگ

                                    مطربا   ساز  دگر    زن   که  غم  آمد  بر  من

زینبم   من  که  نباشد  بدلم  خواب  و   خیال

                                    کس  ندیدست  چنین  روی  که  دارد  مه من

یوسفی  هست که یوسف به رخش کی برسد

                                  مصریان   گو     که     بیایند  و    ببیند    دهن

یوسفم    بر  سر  نی    نغمه  گر    قرانست

                                   می کشم  ناله  ز دل    وی  نبود  همره   من

بوریا   شد  به  تنت  ؟    جان  برادر    بر  خیز

                                 چه  شود گرکه کنی یک  دم و با من تو سخن؟

تا     سروده  ای   دیگر   تمامی    شما   هموطنان   عزیزم  را

به  پرودگار    یگانه    می سپارم   کامروا    و   پاینده     باشید

اسمان  شعر وغزل  بزودی با غزلی از  منصور  بروز خواهد شد

                      غزل  بعد  ( آوای  مهر )

این  وبسایت     صرفا     یک    وبسایت  ادبی است   که   در   راستای

پاسداشت  زبان  شیرین فارسی تلاش میکند  و  عزیزان  هموطنی که

تصمیم  به   لینک  آن  دارند  اگر بدون  اجازه انرا لینک   نمودند مرحمت

فرمایند  در  جهتی  از آن    بهره  گیری نمایند  که   زبان   مادریمان  را

بیش از  پیش  پاس   بداریم    و   زیبائی   فارسی  را  زیبا   نگاهداریم

                                                                                                                                                            منصور