| تبليغات | X |
|
ادبيات فارسي،
|
واژه های زیبا و شیرین فارسی از قند شیرینتر است
و اینبار اولین غزل سروده ایست با نام (بید مشک) این غزل
چهارده بیت است که ابیاتی به حضورتان تقدیم می شود
انکه این خم ببر ابروی شیرین انداخت
یا که زلف تو بر ان طره ی پر چین انداخت
ز بر چشم من زار پریشان نزار
از چنین روی نگارین که چه پروین انداخت
بوی مویت سر ما برده و بر باد کند
بید مشک از قدمت غالیه بالین انداخت
چند از ان لعل بگریم که مرا تاب بشد؟
دشمن ارجور کند چون تو نه چندین انداخت
غنچه مستور نماند به گلستان وجود
سخنی گو دهنت بوی به نسرین انداخت
من از این مهر که دارم نکشم پای برون
خاطرت گر ببرم مهر و گر کین انداخت
بکش این جان مرا تا که نگویند تو را
ملخی را ز نظر دیده ی شاهین انداخت
دین منصور نظر کردن بر خوبان ا ست
دم مبادا که مرا از سر این دین انداخت
و اما غزل بعد با نام (پگاه ) این غزل نه بیت است که
ابیاتی خدمت شما هموطنان عزیزم تقدیم می گردد
تو چنان بدل نشستی که نمیدهی مجالی
به عجب در ان فتادم که نهایت کمالی
در دیده وا نمودن به پگاه و بامدادان
چه بفال نیک اید تو عجب که خوش جمالی
منم و خراب بختم که چنین بحال سختم
به فراق بر نشستم که رسم به اتصالی
شده بخت من به عقرب نظری برت نبندم
ولی از قفا بگویم که تو حسن بی زوالی
همه دم امید منصور شده با تو بر نشیند
ولی از وصال رویت نبود بجز ملالی
با آرزوی توفیق شادی و سلامتی برای تمامی هموطنانم
آسمان شعر و غزل به زودی بروز خواهد شد
منصور