واژه هاي     زيباي   پارسي    از     قند     شيرينتر      است

       و  هم  اكنون   غزل   (بدترم )  شد كه  قبلا دو بيت  آن   آمد

كار  من   بسكه  ز   روي  تو   خراب   افتادست

چشمم   از  دست  تو   بر جام شراب  افتادست

هر چه  كردم    كه  از ين عشق  تو   آزاد  شوم

بد  ترم  شد  كه  عجب  كار    خراب   افتادست

و  اما   سروده  بعد   غزليست  با نام  (تلاش)  يك بيت  از آن

جان  كندن   من  ز  روي   دل  بردن   اوست

جان مي دهم  و  كرد ه ي من  ناز و نكوست

    کلیه اشعار مندرج در این وبلاگ توسط  منصور گروسی  سروده شده  و همه انها  ابیاتی  کمتر از اصل سروده  می با شند

واژه های  زیبا   و   دلنشین     فارسی   از   قند    شیرینتر   است

همانگونه  که    گفته   شد   هم  اکنون    غزل   (  می  در  بهار  )

دلم  بکوی  تو   دیوانه   وار   می گردد

                              بدور  نرگس  چشمت   خمار می گردد

نموده ام  به  زمستان هوای یک گل ناز

                               به  گرد ساغر  می  در  بهار  می گردد

بیان روی تو هم حاجتی  بگفتن نیست

                               که  خون دیده  برویم   کنار    می گردد

اگر   فتاده  به  بندت    چنین    گرفتارم

                               که  در  کمانکش  تو  دل هزار می گردد

این   غزل   چهارده   بیت   است   که   هشت  بیت   آن   تقدیم

حضور     شما    عزیزان   شد    نام  غزل   بعد   ( بدترم  شد )

به   دو  بیت  از  آن   توجه  فرمائید

کار  من  بسکه  ز روی  تو   خراب  افتادست

                         چشمم از  دست  تو بر جام شراب افتادست

هر  چه کردم که  ازین  عشق تو آزاد   شوم

                          بدترم  شد که عجب کار     خراب  افتادست

           پیشکش  به  پیشگاه  استاد  عزیز  و  گرانمایه

           جلیل    شهناز   که   فخر   هنر    تار     است

پارسی  شیرینتر از قند است و موسیقی  آن شرابست و سکر آور

صحبت  از  آوای  روح  نواز  موسیقی  میهن  عزیزمان  به  میان آمد

دیدم  کم  لطفی است   که  یادی  از   اساتید  این  هنر   والا  گهر

نشود  و  این  بار  قرعه ی  فال  بنام  عزیزی  افتاد   که  برتر  است

استاد  جلیل  شهناز   عزیز دلنواز  که  نوای  تارش  دل  را  به  شور

عشق   دعوت   مینماید    عمرش  دراز  باد  و   همچنان    سرافراز

                                            (پس  غزل  می در  بهار  بعد  از این)

در  این  سروده  نام     عزیزمان    استاد  شهناز   با  گوشه ی     شهناز  که

گوشه است در شور  (که  منطبق  بر دلکش  ماهور است )قرین  افتاده است

که  اگر   خطاب  به   شخص   شده    منظورم    (ان  عزیز است)    و  در  غیر 

اینصورت  نیت  گوشه ی  (شهناز  )  در  شور   است             توجه   کنید :

عجب   شهناز   زیبائی

                     عجب  تار  فریبائی

                               دل  از  دستش  به تاب  آید

                                         صدای  تار او  همچون رباب  آید

به  شهنازم  بزن  ای  مطرب  زیبا

                      تو  تارت  چون  رباب  اید

                                      بسی  حالم  خراب آید

                 تو ... شهنازی ؟

                            عجب   نازی

                                      فدای  دست زیبایت

چو  مضرابت

                دلم  را

                          خورد و زیر آید

      تو ... شهنازی ؟

                  نه .... شه بازی

چو  شهنازم   حضور  آید                زمنصورم   چه  شور  آید

               دل  تاب  نیاورد  و  شهناز  را  تمام  آوردم

روز  ولادت  مولای  متقیان  (روز  پدر  )را  به  تمامی      پدران

مرز پر  گهر  و  پدر ( هنر  تار  نوازی ) عزیز  دلنواز جلیل شهناز

                                                           تبریک  میگویم

                                                                 منصور   گروسی

غزل  بعد ( می  در  بهار )

در   این  سروده  نواهای  موسیقی  روح  نواز  زیبا  و  دلنشین

ایرانی  (سه گاه  .  شور  .  نوا .  بیات .گوشه های  . در غم  .

بو  سلیک  .  زنگ شتر )   همگام   با   روی یار   و  آواز   دهل

                     به  غزل   دعوت   شده اند

نگهم   بر    لبت     امد   دهنم     اب   افتاد

ابرویت    بر  قدم     امد   کمرم   تاب   افتاد

چو به پایم  بنشستی  دلم   از دست   بشد

گوئی  اندر   بر  من   چهره ی   مهتاب  افتاد

گفته    بودند   که    آواز  دهل     زیر   گلیم

لکن   اینبار   دهل    در    بر    محراب   افتاد

و ز  خم  ابروی   تو  من  به  نمازم  همه دم

چه  نیازی   که  مرا   قبله    به  مهتاب  افتاد

برق چشمانت چنان شد جانم  اتش بر گرفت

گوئی  این جان  و   دلم  رفته   بغرقاب   افتاد

در غمم  من  به سه گاه  از   رخ زیبای تو گل

زخمه بر  جان   من  از    تارک   مضراب  افتاد

همچو    نی  نالم  از  ین   درد   خدایا  نظری

بر  شتر    زنگ   شدم  قافله   بی تاب   افتاد

گر از ین    بو و سلیکم  بهوا    خاست   فغان

شور عشق است که در گوشه ی محراب افتاد

حسدم  میبرد  از   روی  خوشت  پیش  رقیب

همچو   منصور    دلم   پیش  رقیب   آب  افتاد

این غزل  تا  زمان   نگارش  برای   شما  عزیزان  ۲۰  بیت شد  که

  ۹ بیت  انرا  تقدیم  نمودم  غزل   بعد  که  پیش کش خواهد  شد

   (می  در  بهار )    نام      دارد     به دو  بیت    ان    توجه  کنید

دلم   بکوی   تو  دیوانه  وار  می گردد

بدور   نرگس  چشمت   خمار میگردد

اگر   فتاده  به بندت   چنین   گرفتارم

که  در  کمانکش تو  دل  هزار میگردد   و   .........

همانگونه   که آمد و  گفتم  سروده هایم   جهت  فرد خاصی نیست

بلکه  بیان  احساس  است  که  در   قالب  واژه های  دلنشین  زبان

زیبای   پارسی  که  از  قند   شیرینتر  است   تقدیم   حضور   شما

عزیزان    هموطنم    می گردد                              

                                                            منصور   گروسی