پارسی   شیرینتر   از  قند  است   پس  انرا   پاس   بداریم

     همانگونه   که  بشما  عزیزان   قول  دادم    هم اکنون   غزل (روی ماه)

گر  قسمت  من   از روی  ماهت   همه  آ هست

چون  آ ه  نیاید  که     مرادم     روی      ماهست

ور   دیده ی من   بر  نگه  و    چشم   سیاهست

دل  بردن  و  رفتن  نه  مگر    جرم    و   گناهست

دزدیده     نگه      کردی     بردی       دل    ما   را

چشمم     ز    همان   روز      بدنبال    نگاهست

وین   مغلطه   باشد     که     بگویم    تو    عبیری

عنبر    ز  برت   شرم   کند    خاک   به   چاهست

توصیف   گل   افتاده  بر  آ ن  روی    که  سهلست

گل   پیش  تو   همچون   خزف   همچو   گیاهست

این   غزل   نه    بیت  است   که  پنج  بیت آ نرا   تقدیم   حضور ( شما )

و  تمامی   عزیزان    هموطنم   نمودم                     منصور     گروسی

و  اما   سروده   بعد   در  قالب شعر   نو   با  نام ( وصیت نامه)

     که     برای    شما   نازنینان    درج    خواهم    نمود

   وصیت  میکنم

     که  چون  مردم .......

              همی  خاکم  به می 

                              با   هم    در آمیزند

سپس    خم  کرده و   

                       بر  سر در    میخانه   اویزند

 و  هر  گاهی ... 

      بر این  خم    جرعه ئی 

                           پس مانده  هم ریزند

                              که  جانی  گیرم و  بینم   دمی   

                                                    رندان   درد  آشام   فردا  را

   که  تا  کوی  خراباتم  شود  

                       مسکن   به  عقبی  را

                                که  تا بینم  به  رندی 

                                                   مستی مستان  دنیا را

                                               و  ..................

تثبیت  نام  خلیج  فارس   را   از   طرف

مجامع  بین المللی  به هموطنان عزیزم

از   صمیم     قلب        تبریک   میگویم

                                                                                                          منصور گروسی

و   اما   غزل  بعد    با   نام   فریاد  به  یک  بیت   ان   توجه  فرمائید

    آندم    که   تو  بنشینی   فریاد   چه  بر   خیزد

    و آنکس که  تو را  دیده  کی  گشته  که  بگریزد

       واژه های   پارسی   از  قند   شیرینتر   را    پاس   بداریم

                                  اما   نشد

      انچه   کردم   از   کمندت   وارهم   اما   نشد

     در بر  ان  روی  خوش  من  پا نهم   اما   نشد

     انچه    کردم      تا      ببینم   شور     عشق

     دل  چو  مجنون   در   بر  لیلا  نهم   اما   نشد

      رفته    بودم        تا     بجویم       درس  مهر

     پا   بمکتب    خانه ی   شیدا  نهم   اما   نشد

     انچه      کردم       شوخی ام     جدی  شود

     ابروی   شوخت  کنارم    جا دهم    اما   نشد

     انچه     کردم      این    دل    زار    و     ذلیل

     در   غمت    مانند   یک   دریا  کنم  اما   نشد

     انچه    کردم      بر     سر        بازار      مهر

     این دل   وا مانده  را    رسوا  کنم   اما   نشد

این غزل   بیست   بیت   است   که   شش  بیت   ان

           تقدیم     شما     عزیزان       شد 

 کلیه    اشعار   این   وبلاگ    توسط    منصور    گروسی   سرایش   گردیده

و    باز   نویسی   انها    با   ذکر    نام    شاعر   و  منبع    بلا   مانع     است

 و  سروده بعد غزلیست که  توجه  شما عزیزان را به ان جلب میکنم

         دو   بیت  انرا   برایتان   درج  میکنم   تا  ............

گر  قسمت  من   از  روی  ماهت   همه  آ هست

                               چون  آه  نیاید   که  مرادم    روی ما هست

ور  دیده ی  من  بر  نگه  و    چشم   سیا هست

                               دل  بردن  و  رفتن نه مگر جرم  و گناهست