یک   غزل  با   واژه های    پارسی   شیرین تر    از     قند

 ان  چنان   مست   و   خرابم  ز  وصالت  که   مپرس

                  دلم   افتاده   همی  بر   لب   و  خالت   که   مپرس

به   غزلخوانی   تو   گر  شده  دل     در  همه    عمر

                 شده ام    واله   ان   چشم    سیاهت    که   مپرس

سر  خوشم    در  همه   عالم    به  لب  چون  لعلت

                  چشم  من  گشته  بر ان  سرو  چمانت   که   مپرس

   و  ................

و   اینهم   غزلیست   با   عنوان     چشم   مست

           با    واژه های   پارسی    شیرین    تر   از     قند

                دیوانه    تو    بند   می   و   خانه    نباشد

                چون  چشم  تو  مستی که بمیخانه  نباشد

                مستی نه در انست که  در جام  شرابست

                چون   مستی  تو  در  می  و پیمانه  نباشد

                صد  بار  دگر  گر  نگه  افتد  به دو   چشمت

                چون  چشم  تو   در   باده  مستانه    نباشد

               و  ...............................سرایش شد   بتاریخ ۱۸ / ۳ / ۸۷

   به  اطلاع  کلیه  دوستان  و  خوانندگان    عزیز   این  وبلاگ  میرساند    که

  تمامی  اشعار  مندرج   در  این   وبلاگ   توسط   منصور   گروسی  سرایش

  گردیده   و   همه  اشعار  و  غزلیات   ابیاتی کمتر  از  نسخه   دست  نویس

  در  نزد  شاعر   میباشند   که  نسخه  کامل  انها   انشاالله    بصورت   کتاب

  در  دسترس    همگان   قرار   خواهد   گرفت   و باز  نویسی    این    اشعار

  نیز      با     ذکر      نام      منبع       و      شاعر      بلا مانع       می باشد

    ارادتمند                                                               منصور     گروسی

                     مثنوی    راز     شب

           در   سوگ    زهرا^(س)    هم گام    با    علی^(ع)

    ^{این سخن  قول  رسول  اکرم  است ..... فاطمه  یک  پاره  از  جان   منست}

   ^{خوش   مروت   را   بر  او   انگاشتند ..... رایت    کینه      برش     افراشتند}

   ^{یا   علی    بر  غربتت  غم گریه  کرد ..... این چنین کاری  تو کردی کس نکرد}

  ^{شب نشینی کردی و شب رام شد ..... زان  شبت  زهرای  عشق   ارام شد}

  ^{ان  شب  از  دنیای  ما  بیرون   شدی ..... همره   زهرا  سوی  هامون  شدی}

  ^{یا  علی دست و  دلت    همراز   شد ..... ز ان   معمائی  سترگ    اغاز   شد}

  ^{گر   کشیدی    مهر   زهرا   را    بدل ..... دست ازان مهرت بسی گشته خجل}

  ^{یا علی  ان  دست    راز  و    نازنین؟ ..... داده   زهرا   را   امانت    بر  زمین  ؟}

  ^{باورم   کی  میشود صبر  از  تو  شرم ..... ایدش     انشب که  می بردی تو نرم}

  ^{پیکر    زهرا    به  غربت   بر      فراق ..... با    دلی     لبریز   مهر  و   اشتیاق}

  ^{گر  چه  پنهانش  به  خاک  اندوختی ..... بردنی    کردی     که   دل   افروختی}

  ^{یا  علی  انشب     شب  راز  تو  بود ..... روز    تنهائی       ز  همراز      تو   بود}

  ^{یا  علی  انشب     شب  بیداد   بود ..... ادمیت      ان   شب     اندر    باد   بود}

  ^{یا  علی  با  غم  دلت   دمساز  شد ..... ز انکه       هجران     بتول   اغاز    شد}

  ^{یا  علی  دلداده ات   در  خاک  شد ..... از   دلت     غم   بر   سر   افلاک    شد}

  ^{و   ..........................................................}

 ^{این  مثنوی  ۲۴  بیت  است  که  در  صورت  تمایل   شما  عزیزان   بر  خواندن}

 ^{ان   تمامی  انرا  خدمتتان  عرضه   خواهم  داشت  ارادتمند منصور}

شعر  و  غزلیست  عاشقانه  با واژه های  پارسی شیرینتر از  قند

              آتش   زلف  سیاهت   دل  من  کرده   چو   دود

                 وان  شکر خند  تو  برده  دل  و دینم   به سجود

                 من  مریض  رخ  چون  گل  شده ام ای همه درد

                 گر  چه   گردیده   دوایم    به   وجودت     موجود

                 ز اتشین     لعل   لبت    کس   نبود    راه   فرار

                 سخنت    بسته    ره   صوت     زبور   و     داوود

          و  چهار   بیت   دیگر  ...................................

و  اما  تضمینی  در   قالب    مخمس   در مدح   مولای   متقیان

            امیر  مومنان   علی(ع)  تقدیم  به   دوستان  و

                      جویندگان  راه   آن  بزرگوار

 لازم  بذکر  است  که تمامی  ابیات  و  مصرعها ی   این  سروده   بر وزن

         لافتی الا  علی لا سیف الا  ذوالفقار میباشد

 چون  خداوند  قدیر  اورد   عالم  بر مدار ... پهلوانی  امد و  نامش علی با ذوالفقار

خلق او خلق خلیق خالق گردون  مدار ..چشم عالم بس کشیده مقدمش راانتظار

                         لا فتی   الا علی  لا سیف   الا   ذوالفقار

غیرت و همت بهم  امد  زنامش برقرار .... نام   او    نام    معلای     کبیر    کردگار

راه او  اندر  طریق  طارق  لیل و  نهار ....عشق او برخالقش چون مهرخالق اشکار

                        لا فتی   الا  علی  لا سیف   الا   ذوالفقار

گر که  داری  گوشی از لطف  خفی  تو  در کنار

                                                  بلبل اندر  شاخ  گل گوید  علی با داد و جار

قمری  اندر  صحن   بستان  گر  ببینی  در گذار

                                                  گویدش  مولا   علی  بر   گویشی  پر افتخار

                       لا  فتی   الا  علی   لا سیف   الا  ذوالفقار

گر که داری چشم  دل وا  کن  ببین  بر هر مدار

                                                   نام   مولا    بر   در  و   دیوار  باشد  بر  قرار

پس بگو  تو  یا  علی    منصور    با صوت  جلی

                                                  لا   فتی  الا   علی  لا  سیف  الا  ذو الفقار

و  .....................................................................................

       لاز م  بذکر است  این  سروده  مشتمل بر پنجاه  بیت است که  توسط

  منصور  گروسی سرایش گردیده وباز نویسی ان باذکر منبع وشاعر بلا مانع است

  ۲ مژده  به  عزیزانیکه  از ساعت درج  این سروده  بمدت  ۲۴ ساعت

                 نسبت  به آن  اظهار نظر نموده اند

       ا  - باتوجه به اینکه اکثر قریب به اتفاق اشعار و غزلیات درج شده در

این وبلاگ ناقص میباشند و جهت  چاپ کتاب   تعداد   زیادی از  غزلیات را

بصورت خوشنویسی با خط خودم نوشته ام  یکی از  غزلیات را برای شما

از طریق  پست ارسال  خواهم نمود .

 ۲ - به تعداد ۱۴ نظر که  شما  عزیزان داده اید  ۱۴ بیت  دیگر از

۵۰ بیت این سروده را  خدمتتان  عرضه  میدارم

     ارادتمند   تمامی  هموطنان  وطن دوست  رهرو  راه علی(ع)

                                   منصور گروسی

واما بر طبق   قولی که  بشما  عزیزان  داده  بودم  ۱۴ بیت  دیگر

گر  کنی   حسن  علی  را  بر  قلم   یا  بر شمار

                                 حسن او باشد به عالم  چون کلا مش بی شمار

ساقی   کوثر   بمحشر  چون    نشیند   بر  کنار

                                 کوثر   از    نام  علی    دارد   به    محشر  اعتبار

                          لا  فتی  الا  علی  لا  سیف  الا ذوالفقار

شهسواری    اینچنین   شوکت    مدار  و  بردبار

                                شهریار     شب    گذار   و    والی   دلدل   سوار

انکه   امد   ایه   اطعام   در   حقش    سه   بار

                              هم طعامش  شد نمک  هم کفش او شد وصله دار

                         لا  فتی  الا علی لا  سیف  الا ذو الفقار

حیرت  امد  بر بشر یارب   که  بود  این  شهریار؟

                                   از  ملک  بودی  علی در  وادی  انسان  چه کار؟

هر که  دارد  چون  علی  هم سروری  در روزگار

                                     در دو عالم  رسته از غم گو  که با حرمان چکار

                         لا فتی  الا علی  لا  سیف الا ذوالفقار

این  عجب  باشد  که را  دیدی  تو  با  این  اعتبار

                                        چون  بیامد بر زمین چشمش بشد بربیت یار

یا  علی  بس  بی قراریم  ای  شه   دلدل  سوار

                                     مرحمت    کن  تا   برون   ائیم  ازین  حال  نزار

                         لا فتی  الا  علی  لا سیف الا ذوالفقار

ای  که  علم  و  حلم  تو  اید  کنون   بر  ما  بکار

                                     در   رکابت   پا    گذار   و    انتظاری   سر  بیار 

یا  علی  تو   مقدمت  بهتر   بود   از    صد   بهار

                                      شاهدی بر حال ما  ای  شاهد  دشمن شکار

                             لا فتی الا علی  لا سیف الا ذوالفقار

بخت  ازین   بد تر  نباشد  یا علی   دستی گذار

                                        تیره  بختی  را  ببین   راهی  بزن  با ذوالفقار

چونکه  شد  بر فرق   مولا  دشنه  دشمن  بکار

                                         خون  او  در  خانه  حق  با خدا شد  همجوار

                           لا فتی الا علی  لاسیف الا ذو الفقار

یا علی  از دوریت  ما   گشته ایم   اینسان  نزار

                                          رحمتی  کن  بر بکش  این  جان ما از انتظار

خواری  از سر  بر شده   بر جان  ما رحمت بیار

                                           ایکه  عدلت  شد  بعالم  پر توان  و   استوار

                         لا فتی  الا علی  لا سیف الا ذو الفقار

پس  از این   ابیات     ۲۵    بیت   و     سپس   این  دو      بیت      میباشد

چونکه  امد   یکهزار  و   سیصد  و  هشتاد و چار

                                            جمع  این ابیات   امد  بر من  عاصی  بهار

نظم  ان  باشد  به   وزن   این    کلام  خوشگوار

              لا فتی  الا علی  لاسیف الا ذوالفقار

 که در جمع سرایش این مخمس گونه چند ماه بتدریج بطول انجامید

 انجام سرایش۱۶ / ۱ / ۸۴   پیروز  باشید ودست  حق  نگهدارتان

خلیج  همیشه ((((((((((((((((فا ر س )))))))))))))))))))خواهد  ما ند

و این هم  مطلع  غزلیست  عارفانه   با  پارسی  شیرینتر  از   قند

        دل    زآن   خم  پنهان    که  درش   مهر   بگل   شد

       یک  جرعه  طلب  کرد  و   چنین   رفت  و  خجل  شد

غزلیست   تقدیم   بتمامی   هموطنانیکه   به  طریقی     در  غم و      

اندوه بسر  می برند  که  امید  بر انست  غم از دلشان رخت بر بندد

دگر  بار ه   با   واژه های   پارسی  شیرین  تر   از  قند

از   رنج   و  غمت   هموطنم     تاب  ندارم

هم    طاقت    بر     شعله   مهتاب  ندارم

با   رنج  تو  بر من  اگرم    خنده  حرامست

بی   خنده  تو    رغبت  بر     خواب   ندارم

دانی   که    اگر     غم    بدلت  راه     بیابد

من      طاقت  بر   خوردن   یک     اب  ندارم

شیرین  نشود  کام  من ا ر   ان  رخ چون  گل

بر   غم   برود .     چون    ز  تو   پایاب   ندارم

هر  جا  گذرم   روی  تو   افتاده   به  چشمم

دیگر  بدو   چشمم   نه   طرب       اب  ندارم

منصور  ندارد   ز خودش   رخصت  پندار .... سر گشته شدم  راه  برین  باب ندارم

سرایش  شد بتاریخ ۸ / ۳ / ۱۳۸۷ کلیه اشعار  این  وبلاگ  توسط  منصور  گروسی

سروده  شده  است  و باز نویسی انها  با ذکر نام  منبع  و شاعر  بلا مانع است

خلیج    همیشه(((((((((((((((فا ر س ))))))))))))))))))است