غزليست    با   واژه هاي     چون    قند    پارسی

دلی  که  گشته   زهجرش   ز غصه  مالامال

                                         کجا  کشد  ره  علم و  فضای عقل و کمال

بخورده  جرعه   مئی  از  نگاه   همچو  گلی

                                         نمی برد   ره  دیگر  بجز   رهی   بخیال

چو  بلبلی  که  تطاول   کشیده  از   رخ  گل

                                         ز روی   برگ و  گیاهی  شود  به استقبال

و .............

چو صبوح   انکه  شود  در   بر  گل  با می ناب

گو  که  از بوسه یار  و  رخ  خوش  روی  متاب 

طالع    افتاده     شرف  بر  قمرم     از   روزی

که   کشیدم    دل   خود  را   به بر  باده   ناب

مفتي  ان  به كه  شود  بر   در  سجاده و دلق

رهرو   انست   كشد  دل   به  بر  جام  شراب

  و  ............................................................

برو    منصور    تو  از    كعبه   دل  روي   متاب

      سرايش شد در تاريخ  ۲۰ / ۱ / ۱۳۸۷

         دل   بسوی  غزل  و   چشم  ترم   سوی  غزال 

هر که   گوید  چو  قدت    قامت   شیدائی  نیست

                                          من   بگویم   چو   رخت  لولو   والائی نیست

مهی   ای   سرو   چمان   یا  گل  رویت   رنجست

                                          آنقدر   هست   چو حسن  تو فریبائی نیست

گر     نشینند    حریفان  و    توئی      هان    ببرند

                                          ز  ترنجت نه که دستان چه هرآن پائی نیست

    و    ...................

سلطان  بی  بدیل  غزل  سرا خواجه شمس الدین محمد(حافظ) گوید

 : دارم   از  چشم   سیاهش   گله   چندان  که  مپرس .و ............

و منصور   گروسی  در   این   غزل  عرض   می کند:

  آنچنان   مست  و  خرابم   به  بهاران     که  مپرس

 شده ام    بر  رخ   او   واله  و   حیران     که  مپرس

داد   از   ان  دامن   و   دستم      که  ندارم     توفیق

شمع جانم  شده  اب از  رخ  و   دامان     که   مپرس

گل     ز     شبگردی   من     راه    دگر     می پیمود

رهرو    منزل   عشقم   نه     گلستان    که    مپرس

  و  ..............  تا  ۹  بیت

 لازم   به  ذکر  است   کلیه   اشعار  درج   شده  در این  وبلاگ  توسط  منصور  گروسی

سرایش  گردیده   و باز نویسی  انها  با  ذکر  منبع  و نام  شاعر   بلا مانع     می باشد

و   تمامی  اشعار  و   غزلیات و...  ابیاتی چند  کمتر  از   نسخه دست  نویس در دست

شاعر   میباشند    پیروز  باشید

  هر  ان که   خلوت  یارش    به   انجمن    باشد .... حریف  او  بکنارش    چه   پر سخن   باشد

غریب    اگر    شه    بیگانگان    بگردد    لیک .... مدام  حسرت  و اهش    چه بر وطن    باشد

اگر   که  یوسف  مصری    به  چاه  غم    افتاد .... نشان    خالق     گردون     به  پیرهن    باشد

دلی  که  طره   عنبر  شکن  کنار    وی    است ....هوای  سلسله     بر  او  چو      نسترن   باشد

زهی   عرق  که  بر  رخ  خوبش  حواله میبینم ....   چنانکه   ژاله   ختن  پوش     یاسمن   باشد

سحر  گهان  که  گل  اید   بخنده   در  بر صبح ....   ............................

سرایش  بتاریخ  ۲۶ / ۲ / ۱۳۸۷

حکیم   عمر  خیام   در   سرایش   رباعی  گوی  سبقت   را  از  تمامی

انانکه   رباعی  سروده اند ربوده  است  بیاد  ان  بزرگوار   چند    رباعی

..................................................................................................

گفتم  که نگردم   دگرم  گرد شراب ... گفتا  تو مکن  توبه  که کاریست خراب

صد بار   بکردی  و  دگر بشکستی ... این توبه نبا شد که شبیه است بخواب

.................................................................................................. 

چشمت همه برخامی من کرده نگاه...خوشتر که به خامی شده ام دراین راه

تا پخته شوم   بر  سر  عیشت گردم...در  پیری و   پختگی  چه خوش دربرماه

 ..........................................................................................................................

گفتم که زمان خوش زبانی طی شد ... وان صورت چون گل جوانی طی شد

پیری برسیدو قامتم  چون دال است ..گفتا سخنت کهنه شدو چون می شد

...................................................................................................

کلیه اشعار این وبلاگ  توسط   منصور گروسی  سرایش گردیده  وباز نویسی

انها  با  ذکر   نام   شاعر   و   منبع   بلا  مانع   است 

سلطان  بی بدیل  و بلا  منازع   غزل  در  نظمی  نغز   و  زیبا    مغزغزل  را

یسیار   قشنگ  به  رشته  تحریر  در اورده   و   می فرماید

دانی  که  چنگ و  عود  چه  تقریر میکنند ... پنهان  خورید  باده  که  تکفیر می کنند

 و منصور گروسی  در این  غزل  عرض    میکند.....

دانی   قلم    دو باره   چه   تقریر  میکند ... پنهان  بخور  تو  باده  که  تعزیر میکند

حاکم  . که خود به خلوت و مستانه میرود ... بر  بی    فتوتی   که  چه  تکفیر میکند

خود داند  این نباشد و  بر ما دغل رواست؟ ... نا مردمیست که در سراچه تزویر میکند

گر ما  قدح  به  گوشه  خلوت   گزیده ایم ... ازجور  محتسب  که بر من شبگیر میکند

گفتی    که   رمز  عشق.................     ..................

به   مطلع    این    غزل   توجه   بفرمائید   باز  هم صحبت  بوی  زلف  و  صورت زیبای نگارست

 دلم    ببوی  زلف   خوشش  مشکبار خواهم کرد

                            فدای   عارض  خوب   نگار   خواهم   کرد

دوباره  با    همه   رندی   و   صحبت    خم  می

                            سکونت    لب   لعل    اختیار  خواهم کرد

اگر  که   چشم  من   افتد  به آن   لب چون لعل

                            هزار بوسه  به  ان  گل   نثار  خواهم کرد

فتاده ام  به چه  چاهی   که   جان  نخواهم  برد

...........

سرایش شد در ۲۵ / ۲ / ۱۳۸۷

و یک رباعی  برای  عزیزانی که موفق  به  خواندن  ان نشده اند    

ابلهان  را چه  رسد  دل  به چه راهی باشد

زاهدان  را   همه   افکار   چه  واهی  باشد

عاشقان  بر سر  این  نکته   بهوشند   همه

مرکز    ثقل   جهان     زیر   صراحی   باشد

سرایش   شد  در تاریخ ۲۴ / ۱۲ / ۱۳۸۶

غزلی است   با نام  شور شراب  تقدیم به دوستان وعزیزانی که 

جدیدا  به  اشعار   اینجانب   و     وبلاگ     خودشان      پیوستند

                گل واژهای   پارسی   شیرین تر  از  قند  است

کارم از  بسکه  ز روی  تو  خراب   افتادست

                                           دلم از  دست تو بر  جام  شراب افتادست

گر مقیمم  به  خرابات  و   صراحی  در پیش

                                          ز  سر موی  تو  دل  بر   ره  تاب  افتادست

مکنم  عیب تو زاهدکه چه خوش احوالیست

                                          سر  زلفش  کج ازین   کار  خراب افتادست

جامی  ان شب  چو  بدادند   بدستم  زفراق

                                           دلم این سان بره  شور  و شراب افتادست

گر  چه   منصور   ندارد  به  جهان  جز  می و یار

لکن   این   غالیه   بر  نظم   ز خواب   افتادست

سرایش شد بتاریخ ۶ / ۲ / ۱۳۸۷  

با سلام   به  کلیه  عزیزانی  که  در  مدت  اعتراض  این وبلاگ به نام  

مجعول خلیج عربی    با  اینجانب ابراز  همدمی  نموده اند  با  یاری  از

خداوند مادامیکه نام  خلیج فارس   به حالت اولیه ابقا نشود  و این  نام

مجعول  برداشته  نشود  بطور  همیشگی  هر چند گاه  غزل و یا .......

از  طرف  اینجانب  سرایش  ودراین وبلاگ درج  خواهد شد   پاینده  و 

بر  قرار  باد  نام  جاودان   خلیج  فارس  غزلیست با نام      ملک  جم

ملک جم بین  بر گذر  جان جوان  دارد هنوز

                                      شهره تاریخ و بس  شیر ژیان دارد هنوز

قدمت  تاریخ  ایران  باشد  از  روز    الست

                                      تا هم اکنون نام  ان بر  اسمان داردهنوز

کس ندیده این چنین  نامی  بدوران  بر قرار

                                      آرش اندر دست خود تیرو کمان داردهنوز

گرکه عالم بر سرش دشمن شوند و درجدال

                                      در  گذر  گاه زمان  بس  امتحان داردهنوز

تا  سیه رو   گردد   انکس  بر  ره  باطل  رود

                                    خرم انکس زین نمط برمهر و جان داردهنوز

همچو منصور  ار هر انکس بر دلش نام وطن

بر  لبش  داد  وطن  بر  اسمان  دارد   هنوز

سرایش شد در  ۱۹ / ۲ / ۱۳۸۷