صورت دلدارما گر   صحبت از گل  می کند

درکمند زلف خود گویش* زسنبل می کند

گر  تسلسل   در خرد  اید    به   راه   باطلست

روی  زیبایش  جه خوش   دور تسلسل می کند

بر سر   راهی  شدم    کاواز خوش   امد  ز دور

می شنیدم ازصراحی *شب که قل قل می کند

مست ان جادوی چشمم خوش نموده سحرمن

درصباح و  هرمسائم  *صحبت  از  مل* می کند

غافلم    من    از    وصالش   بر   در   میخانه ام

گر نظر  دارد  به  ما    لیکن   تساهل*  می کند

چون   به حرف   اید   مرا  یاد  بهاران  می رسد

گل   به  صورت   دارد  و    اواز    بلبل  می کند

جان شیرین   گر یکی  دارم    ولی   بر وصل او

جان دهم   در   پیش  پایش   گر  تقبل* می کند

لکن  از لطفش   همین بس   او تطاول* می کند

همچو  منصور    از جفایش   دل  تحمل  می کند

سرایش ۲۰/۱/۸۷

من از اتشکده * دل  به  فغان  امده ام

به  ره میکده  رفتم  که   بجان  امده ام

هرچه بینم من ازین اتش دل پروانیست

نه چنینم  زتو من  بلکه   چنان  امده ام

سرایش ۲۰/۱/۸۷    اتشکده=پرستشگاه زرتشتیان  . جای اتش افروختن مغان

منکه همچون خم می برسرجوش امده ام

گرچه بی باده ولی    باده  فروش امده ام

گهی از رنج  بنا لم      گهی از درد  فراق

چون قلم داد زنم ور چه خموش   امده ام

پایم از راه  شد  و  بر  سرم اما  چو  مداد

تا ببینی به خبر من  چو سروش * امده ام

شاهدی نیست مرا   تا که     ببیند  ازدرد

همه فریاد  شدم  دست  به گوش امده ام

هر که بد مستی ازین   مردم   و ایام بدید

گو نبیند که من ازان    به خروش   امده ام

گرچه منصور   ازین خامه*   بسی بلوا کرد

لکن از رنج وی ام   خانه بدوش    امده ام

اشعار این وبلاگ توسط منصور گروسی سرایش وبازنویسی انها باذکرنام منبع وشاعر بلا مانع میباشد

سرایش    شد بتاریخ   ۱۹/۱/۱۳۸۷ سروش=فرشته ای که پیام اهورامزدا  را طبق ایین اهورایی به

بنده گان خاص ابلاغ میکند  .  خامه=  قلم  لازم بذکر است کلیه معانی لغات بنقل از فرهنگ دهخداست

به دلم باده غم گرچه کلانست* هنوز

بتماشای توهمراه   زمانست   هنوز

چوکشیدم رقمی از خط عمرم  به وصال

دیدم ایندل ز  غمش بس بفغانست هنوز

ببر پیر مغان   نسخه  دل    بردم    دوش

گفت و این مزرعه بر باد خزانست    هنوز

گرچه درگوشه خلوت قدحم دردست است

دلم  ازبار غمش بر  سر  جانست    هنوز

رقص بر  زخمه تار   و  لب تر    بر ساغر

بامیدش همه دم   جان به فغانست  هنوز

من و  ان پاره مه   وه  که   بخوابم    اید

دیده بر قامت   ان  سرو  چمانست   هنوز

عشرتی  بی  گل رویت نبود  در گل و مل

وز گل روی   تو   این طبع روانست  هنوز

دانی از ما جه بماند زپس عمر        دریغ

تا ابد   از   ازلم   سوز    نها نست   هنوز

ساقیا   جام دگر   از تو   مدد   می خواهم

باده ات خوش بود   و دل به  زیانست هنوز

مطربا پرده دیگر      که  نه عمرست  بلند

زخمه ای زن  که دلم  بر سر جانست هنوز

گر چه منصور ندارد   بجهان  جز   می  ویار

این دو بر ما    ثمر  کون و  مکانست   هنوز

سرایش ۶/۱۲ /۸۶  باز نویسی اشعار با ذکر نام شاعر ومنبع

بلا مانع است کلان=بزرگ..کلانست=بزرگ است

انکس اندر  بند و این  زنجیر توست

غم  خورد برهجرت از روز    نخست

وانکسی دارد   غمت  را   در  فراق

مثل تو هرگز نجوید      کس نجست

ویکه داری  حسن یوسف  از قدیم

یوسف ازخال سیاهت    شددرست

گرچو منصور   از   ره دارم   کشند

کی شوم برعشق تو یک لمحه*سست

سرایش۲/۱۰/۸۵                           لمحه=چشم بهم زدن

افتاده زدل  بر کف من یکقدح از خون

خون میکشم ومیبرم ازکف بدلم خون

درمانده منم وه که شدم واله ومجنون

کف خون ودلم خون وقدح خون وبلب خون

سرایش ۱۵/۸/۸۵

گر کمر خم شدچو ابروی تو ودلشد زدست

شادم از این رفتن دل جانم ازرنجش بجست

نازها کردی وگشتم   همه  از نازت    مست

ولی  افسوس  که  نازت به جفاشدپیوست

سرایش۱۴/۷/۸۵

ماه را بر کلک*  نقاشان کشیدن  راه نیست

چشم کور از  مه روی زیبا رخان اگاه نیست

ره روی بر راه تو   ان شفیق مطلق*  است

پادشاهی بر نشان  و  خیمه و خرگاه*  نیست

سرایش ۱۲/۱۱/۱۳۸۵ *کلک=قلم * شفیق مطلق=دوست مهربان

بی قید وشرط * خرگاه=خیمه بزرگ

تا  رخت بر دل  من چون مه  چین  افتادست

به سرم قصد  وصالت  به  یقین    افتادست

دارم  امید    بر  ان  چشم  کمان  ابروی  تو

ز  همان  دیده که دل زان به کمین افتادست

به  نگا هی  دل  غمدیده     ما   شاد   کند

که زبلوای تو  دل مست و    غمین افتادست

هر گل  از  خانه  حسن  امدو  در باغ چمید

بتماشای  رخش  بس  دل و دین  افتادست

سر شوریده ما  بسکه    غزلخوان    تو شد

دگر  عاقل  نشود  کز  تو    چنین    افتادست

نظم  منصوری اگر امدازین    دل   به  کتاب

زسر  مهر  تو  او     خانه   نشین     افتادست

سرایش۲۶/۱۲/۸۶     کلیه اشعار این وبلاگ توسط منصور گروسی سرایش

گردیده وباز نویسی انها با ذکر منبع ونام شاعر بلا  مانع میباشد.

حق  نگهدار

گفتم به دلم   خیز  که   دلدار   امد

وان    دام   بلا  برتو     خریدار  امد

گفتا   مگشا   نامه    غم   را برمن

این  قصه  بسی بر من وپندارامد

سرایش ۱۸/۱/۸۷

حسن یوسف نظرش را به بن چاه انداخت

بار دیگر  نگهش را  به  بر  شاه   انداخت

گر چه او را  ثمنی بخس*   خریدار  امد

کی ثمن  صورت  اورا ز رخ   ماه انداخت

ثمن بخس=بهای اندک.مبلغ ناچیز   کلیه اشعار این وبلاگ توسط منصورگروسی

سرایش وبازنویسی انها باذکرمنبع ونام شاعر بلا مانع میباشد

سرایش ۱۸/۱/۸۷

فدای گردش  چشمش  که در کمان انداخت

ویا به غنچه لعلش   که   بر  دهان  انداخت

امید  من همه در دور ساغر    ار   بنشست

بیاد  ساقی  خوبان که دل بران      انداخت

چه  کس  کشد  دل ما رابه جرعه ای دربند

که دست  ما بوصالش  بر اسمان    انداخت

مگر که  لطف ازل  بر سرم دهد       کرمی

گراو نظاره  کند بی  هدف   نشان   انداخت

بجز به روی خوش اش جرعه ای ننو  شیدم

مرا که  عارض ساقی  بدل  فغان   انداخت

بخاکپای  عزیزش چه جان  دهی  منصور

که عشوه از گل رویش به هرمکان انداخت

سرایش ۱۶/۱/۸۷

درفکر تو بودم  قدح  افتاد   زدستم

دیوانه رویت شدم ایماه چه مستم

درمانده ام ازپای وبکویت نظری کن

ای انکه نداری خبرازاین سرودستم

سرایش ۲۰/۱۰/۸۵

تادلم در سرزلف تو   مقیم    افتادست

زجمالت  به پس پرده   یتیم  افتادست

چشمم افتادبران خال سیاه و رخ   ماه

گوییادیده به  جنات    نعیم   افتا دست

ره میخانه شدن بی غم  خال توچه سود

که دلم در پی انخال بمیخانه ندیم افتادست

اگرم خانه   خرابست و  دلم    محو  رباب

زدو تا ریست که سررا   به دو نیم افتادست

یکسرم  را سر سودای تو روی تو   شد

سر دیگر   ز    غمت   عظم  رمیم افتادست

چو کشیدم رقمی برخط عمراز غم دوست

چشمم افتادکه این غم ز  قدیم   افتادست

دل سودا زده ام دیده    دران جلوه  حسن

که  سفیدی  زرخش  بر رخ  سیم افتادست

پرتو روی  تو  کس را نبود  جای     دریغ

نور حسنست وچو خورشید  کریم  افتادست

ایکه داری ره حافظ  تو بدین نظم چوشهد

بر حذر باش کزان نقطه    جیم  افتادست

حا لیا  دست  بزن بر سر ان  زلف   دوتا

منم ان طره ببینم  که چو  جیم   افتادست

دل منصور زعشقت  چه غریب   افتادست

دستم اندر طلبت  سوی  حکیم  افتادست

سرایش شدبتاریخ۹/۱/۱۳۸۵ اشعار این وبلاگ توسط منصور گروسی سرایش

بازنویسی انها باذکر نام شاعر ومنبع بلا مانع است

زهجرت امده بر سر بسی خیال محال

مرا چه گشته که رفتم زمهر تو از  حال

چنان برفته دلم  در سرای    بی مهری

نه دل دهم بجدایی   نه سردهم بوصال

سرایش ۲۷/۱۱/۸۶

ایکه باشددر  کمندت صد چو من رام واسیر

در جوانی گشته ام بر بند تو    مانند  پیر

من نخواهم رستن از این بند   بی فرجام تو

خواهم از ان روی چون مه یکدمی دستم بگیر

در مصاف عشق تو روباه   سرگردان   شدم

گر چه بودم پیش ازان در کوی تو مانند شیر

شاهد ما دانه  انگور  شد

بس غم ازیندانه زمادورشد

به زگل وشربت زنبور   شد

دل زغم ازشاهدمادور  شد

دست طرب بردرساقی زدم

دل به هوایش هم درشورشد

هرکه ندارد  ز جفا   چاره ای

بردر میخانه   چو منصور  شد

سرایش۱۷/۱۰/۸۶

چون نفس گرمن عزیزت دارم و  فریاد رس

میکشی جان مراگر  بر نگردی    در  قفس

ایکه مست چشم تو گشتم من ازروزالست

انچنان خوبی بچشمم کاین چنین کی بوده کس

دارم امیدوصالت من بروز  و سال و ماه

سال و ماهم  شد یکی  .رویت نشدفریادرس

_{کلیه اشعاراین وبلاگ توسط منصور گروسی سرایش وبازنویسی انها با ذکر منبع ونام شاعر}

_{بلا مانع میباشد سرایش شد بتاریخ۱۵/۱/۸۷}

حسنت زازل برده دلم  را  ز سرود

قدم شده خم زغم چو دال  مردود

ای انکه دلم گشته ز  رویت بردود

وز قامت سروت شده  قدم  بقعود

سرایش ۵/۱۰/۸۵

دوباره  رفته دلم   در  مقام  تدبیرم

ز دور ساغرو پیمانه   نزد   تکفیرم

منم که رند خرابات و  طایر   قدرم

برای گردش چشمی زهجرمیمیرم

نه شورعشق فروشم نه مهرخوبانرا

زجرعه ای می صافی خراب وشبگیرم

فدای عارض ساقی  شوم که  مرا

جوان کندبدمی گرچه ازغمش پیرم

هر انکه گشته چومنصوربردر  جانان

بگو که سعی عبث برمکن بتذکیرم*

بازنویسی اشعار این وبلاگ باذکر منبع ونام شاعر بلا مانع است

تذکیر =وعظ. .موعظه .نصیحت.بیاداوردنتاریخ سرایش۸/۱۲/۸۶

گر  پر شود عالم  زگل و  پرزشراب

گل پرده نشین کی بشودهمچوگلاب

ما  از گل رویت    همه  اموخته ایم

بر گل نگه اریم  ولو   مست وبخواب

سرایش ۸/۱/۸۷