.خلیج ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((زیبای فارس ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))ما نا ست

                   . و فارسی             زیباست

     . این   واژه ی   زیبای     سخن    بیش    ز قند   است

    و   اینک   غزلی   دیگر   از  منصور   نام   این  غزل  ( وصل یار )

    پانزده   بیت   است  که ابیاتی تقدیم  شما عزیزان  فارسی زبان

 آنچه  افتاده   سرم  از  رخت  افتاد  وصول

                                              ای که داری ببرت صد چومنی هم محصول

درد دل داری اگر  با من  می خواره  نشین

                                              تا که مستی بنشیند  به ره علم و   عقول

تا  قیامت    من و  آن     قامت  زیبا   بینم

                                              زاهدا راه دگر رو   که نه این   شد   مقبول

ور ملامت  بکشم   خود گنه  از من  باشد

                                            عشق باریست گران امده  منهم چو جهول

ساقی  این باده  که بادست   بفریادم  رس

                                             وز رخت من چه ملولم  دلم افتاده چه لول

آنکه  منصور  نصیحت بکند   بیهده گوست

                                     گوجهانست و تو خوش باش و من اینهم مشغول

     و  غزلی دیگر  از  منصور  (نگاه نگار ) چهارده  بیت  است

بهار بی نشاط من آمد  بر آن دو چشم  غزال

                                          چه بی نشاط  بهاری   که  دل  رود  به  زوال

نه  راه  رفتنم  آید      نه    پای    استقراض

                                         نه دست  دوست  ببینم فسرده در همه حال

مرا که  خواب تو دیدم   شبی  در آن  هنگام

                                          چو خفته برسر راهی  دو چشم تو  چو غزال

منم  ملول تو  گشتم  توئی که  لول  شراب

                                          ز  صورتی   که  تو  داری   نبوده  جای  ملال

ز چشم  شوخ  نگارم   به     گریه ام  غماز

                                           که  سیر  دیده  نگردد  زخفته ای  به جمال

نه  قبله ای که   گذارم   نماز  شام   فراق

                                             کمان   ابروی  یارم   ببین   و  صورت  حال

حدیث  عشق  بگفتم   حکایتم    باقیست

                                       دو دیده خون شود از دل نه اشک و جای مجال

 تا غزلی دیگر شما عزیزان درپناه دادار بی همتا شاد و کامروا باشید

وطنم  من  بتو مدیون  شدم از روز الست

                      سرمه ی چشم من از خاک تو شد دست بدست

به جز ازخاک تو بر جای دگر دل ننشست

                              آنچنانم ز تو  من  گشته ز مهرت سرمست

جان  اگر بر  تو  گذارم  به  ابد  آسانست

                              آنکه بی مهر وطن شدچه که سرگردانست

                                                                                                                                                     منصور

. خلیج (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( زیبای  فارس ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                    . و   فارسی           زیباست 

    .  این    واژه ی     زیبای      سخن    بیش   ز قند  است

و    غزلی    دیگر    از     منصور    این     غزل    ( شکر خند یار )

چهارده   بیت   است   که    ابیاتی    از    آن    تقدیم    می شود

ای   شکر  خند  تو   دل  را  بفغان   آورده

                                             خنده ای  باز  بکن   گل  نه چنان    آورده

غنچه  افتاده  خجل  زآن  دهن   شیرینت

                                            نرگس  از چشم تو شد  تاب و  توان آورده

سرو آن  قامت  شیدا  طلبم   رحمی کن

                                             چمن از  قد  تو  آن   سرو   چمان   آورده

گر که منصور غزلخوان  تو شد ناچار ا ست

                                            چاره ئی    گوشه ی چشم تو چنان آورده

                             و با  یک  رباعی   از  منصور

پیمانه   ز آن   من  بود   خرقه   ز توست

                                            بر  زهد  و ریا کسی  وصالش که نجست

ساقی  دگرم  ده  تو  یکی    جام  حلال

                                            بر من  که  حلالست  حرام  انچه زتوست

تا      غزلی      دیگر      شاد     و     پیوسته     کامروا     باشید

                                                                                                                                                    منصور

 خلیج  ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( زیبای فارس )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                 .    و  فارسی              زیباست 

  . این   واژه ی     زیبای     سخن    بیش    ز قند    است

و  غزلی   دیگر  از  منصور   این   غزل    (مناجات بر  بام  خرابات )

هفده   بیت   است   که  ابیاتی    از آن   تقدیم  حضورتان  میگردد

مناجاتیان   را   بگویید     حاجت    کجاست

                                        هر آنکس که پیمانه را خورده حاجت رواست

من و زهد و حاجت   که  حاشا کنم اینچنین

                                       کسی را  که بر زهد و پیمانه باشد   ریاست

تامل  مکن   ساقیا   بر  کش  این    جام را

                                       صوابی  بکن   بهر  دل   اجر تو   بر  خداست

زجوش   خم  و  شب  نشینی و  آوای نوش

                                       دخیلم  براین حلقه ی در که دستم گداست

یکی جام  گلگون  به  صد خرقه من میدهم

                                   هر انکس که اهلش بود عهد من هم به پاست

مرا  بند  ناف  آمد  از  دست   ماما  به  می

                                     بگفتا که نافش  به یک پاره خم هم جداست

چو  ببرید  آن   ناف  و  بر سر    نهادم  کلاه

                                     ز خمپاره ای  گفت و این هم کلاه خداست

 غزل  بعد اول  خرداد ماه   به مناسبت   تولد   جلیل  بی  بدیل

              شهناز   دلنواز   که   عمرش  دراز   باد 

هله ای هموطنان  تار   چه  با  ناز  آمد

                              پشت  هر  پرده نوای خوش شهناز آمد

چه  جلیلی که بدیلش نتوان دید بخواب

                             ز سرا پرده ی سازش چه بسی راز آمد

زخمه را بر سر تارش به قطار آمدو رفت

                             دل از ین زخمه ی تارش  سر پرواز آمد

کلیه اشعار درج شده در این   وبسایت   ابیاتی کمتر   از  اصل

                       آنچه   سرایش شده   می باشند

                       .  لطفا    توجه    فرمایید  

برایم جای  مسرت  است که سروده هایم   برای شما  فارسی  زبانان  محترم  و  هموطنان

گرامی  انقدر  زیبا  و  دلنشین  افتاده   که  در انجمنهای تخصصی  ادب  پارسی .  تالارهای

گفتمان  اینترنتی . سایتها . و  وبلاگها  غزلهایم  را  نقل  میکنید  اما   جهت   دلگرمی  من

لطف  بفرمایید  در هر جا  سروده هایم  را  نقل میکنید  ذکر کنید که  این  سروده  به نقل از

وبسایت اسمان شعر و غزل  و از منصور گروسی  است  تا  من  هم  با  این  پشتوانه شما

سروده های   بیشتری   در وبسایتم  بنگارم       ارادتمند  و دوست دار همگی شما منصور

                                                                                                                                              منصور 

. خلیج (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( زیبا ی فا ر س ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                      و   فارسی           زیباست 

      این    واژه ی   زیبای    سخن    بیش   ز  قند   است

و   اینک   غزلی  دیگر   از  منصور   نام    این  غزل  (شور شهناز )

 غزل   هفده   بیت   است    که    ابیاتی   از   آن   تقدیم  میشود

بشنیدم    ز  ازل   پیر   مغان   می فرمود

                                            باد  نوروز و ابد  بر  سر   می    خواهد بود

نه  به  زهدم  بکشم  خامه  نه  بر راه  ریا

                                           می  و مطرب   بشود  بر  سر  کارم موجود

مصلحت  نیست که  گویم به دگر گوش چه گفت

                                         ز  آنکه بلبل  شنود   گوش  بدارد به  شهود

گفت و خوش گفت برو  دست طلب بر سر کن

                                      عمر بی مایه چه خواهی  که  بگردد ممدود ؟

یدمی  خوش  گذارن   عالم  ازین   به  نبود

                                        سال  دیگر چه  بسا   خاک   بگردی  و نبود

روز  نوروز   بیامد    سحرش    بیداد  است

                                         که    هزاران   بزند   ناله  و   آوای    وجود

مطربا   شور  بیاور   تو  ز شهناز  و    ز تار

                                       گل و بلبل بدمی  نی  که  فزون خواهد بود

دل    پیمانه    ندارم     مگرم    یار     کنار

                                      ا گرم     وی   نبود    از    جگرم   آید    دود

دستم   افتاد  بجام  و   لب  یار   اندر  کام

                                       قلمی   کو  بکشد  نقش  نگارین  وجود  ؟

چشمم   اندم  که  بر ان  روی نگارین افتاد

                                       عکسش افتاد به  می  در دل من ولوله بود

تا   غزلی  دیگر   تمامی  شما  هموطنان  عزیز  و فارسی زبانان

گرامی   را   به    دادار  بی همتا    می سپارم     شاد    باشید

                    غزل  بعد  ( مناجات   بر  بام  خرابات )   نام دارد

                                                                                                                                                     منصور  

خلیج ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( زیبای فارس )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))ما نا ست

                     و  فارسی               زیباست 

     این     واژ ه ی    زیبای     سخن    بیش   ز قند      است

     .  نوروز    باستانی   بر    شما   هموطن    عزیز    مبارکباد

. غزلی  دیگر  نام   این  غزل  ( عیدی نوروز ) ده  بیت   است  

که    ابیاتی   از  این    غزل    با  مبارک باد    تقدیم  شما   می گردد

ساقیا   عیدی   نوروز    مبر   از  یادت

                                                    جام  می  باز کرم کن که بکردم  یادت

دل بر آن  راه کشیدم که بگیرم زتو کام

                                                     آمدم  باز   بگویم    که   مبارک  بادت

نه به این سال که صد ساله شوم در برجام

                                                  شادی  از  بن برسد  بر  قدم و  بنیادت

شوری افتاده به گل بلبل و  فریاد کند

                                                  گو به دستان  که فدای  نفس و فریادت

باغ و بستان پر گل گشت و می آوردبهار

                                                    گذری  کن   به  سر  نوکر  مادر  زادت

  غزلی   دیگر   از    منصور     نام   این   غزل   (نوروز ) پانزده   بیت

        است که   ابیاتی  از   آن    تقدیم    حضورتان   می گردد

ساقیا   نوروز  و  یار آمد    بیاور   جام  را

                                              سال  دیگر کی بود  این باده ی گلفام را ؟

زاهدان در خلوت اند و  ما بصحرا  می رویم

                                              وین زمستانم  بشد    رندان درد آشام  را

بلبل مرغ صراحی  میکند  قل قل  ز دوش

                                              حیفم آید بگذریم   این  روز و   این  ایام را

باد نوروزی  وزید  و   گل به یارم شد قرین

                                             بت پرستان را خوش اید بشکنند اصنام  را

من ببوی  گل در افتادم  بروی  یار خویش

                                          بوسه ها بر ما طلب شد  هر صباح وشام را

روزی  افتاده  به  نوروز و  مرا  پیروز  بخت

                                            طالع از اول  خوش آید  سال نو   فرجام را

احتراز از یار و می کردن بسی بیحاصلست

                                           حاصل یک بوسه اش دل میکشد در کام را

بخت   یارتان   و مدام   شیرین  کام   و  سال نو  بر  شما  مبارک

                                                                                                                                                         منصور

خلیج (((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( ز یبا ی فارس )))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) ما نا ست

                    و    فارسی             زیباست 

      . این   واژه ی    زیبای     سخن      بیش   ز  قند  است

با  سلام  و غزلی   دیگر  از   منصور  این   سروده     ( جامه دران )

نام   دارد   و  دوازه   بیت   است   که  ابیاتی  از  آن  تقدیم  میشود

من  و  منصور  زغم  خیمه به صحرا  زده ایم

                                            دل   دلدادگی  از   هجر   به   دریا    زده ایم

گرچه  دستم  نرسد  دامن   آن  سرو چمان

                                           حسرت  و  آه  بر آن   زلف    چلیپا   زده ایم

هرچه  کردم که   از آن  طره  برون  افتد  راز

                                          نشد  انگار  که  بی  مایه  به  سودا  زده ایم

چشم شوخش  ز صلائی   ببر  انداخت   بلا

                                         طعنه از مهر  تو  بر  عشق   زلیخا    زده ایم

گرچه  آن  قامت سروت   شده  بر راه  دلیل

                                         همه  شب جامه دران  زخمه  بفردا  زده ایم

جامه د ران   =   گوشه ای است  در د ستگا ه  نو ا  از  مو سیقی   د لنو ا ز    ا یرا نی

   غزلی  دیگر  این سروده  پانزده  بیت  است (باغبان عشق)

اگر  از  دست  تو   من   بی  زبانم

                                                      که بر  گل  بلبلم   بردی  تو  جانم

بدل  مستی  و  مستوری   نگنجد

                                                      تو  بر  بی  رافتی   من    مهربانم

به هر در  می زنم   راهی  نباشد

                                                     که تا  جان بر درت   من  بر فشانم

دلی بشکسته و  انگشت و دندان

                                                     چه کس داند چنین حال و فغانم ؟

مرا   دامن  پر از گل  باشد   از  تو

                                                     خدا   را   گو    نفهمد       باغبانم

و گر این  سه  به بختم  جمع گردد

                                                     تو و منصور و عشقش جان فشانم

بخت  یارتان   و  خدا   نگهدارتان   مدام  شاد   و    کامروا   باشید

اسمان   شعر   و  غزل    با   دیگر    غزلی   نوروزی    و   بهاری

بزودی     بروز  خواهد    شد    همیشه     شیرین   کام   باشید

تمامی اشعار مندرج دراین وبسایت کمتر از انچه سروده شده میباشند

                                                                                                                                                         منصور